Συνέντευξη ΠΩΡΩΣΗ (Μάριος Μπουμπής): Στόχος είναι η επιστροφή του τρόπου που ακούμε μουσική σε κάτι πιο ανθρώπινο και ουσιαστικό

Το συναυλιακό πεδίο στην Αθήνα του σήμερα φαίνεται ασφυκτικό, θα έλεγαν κάποιοι – άλλοι, πιο αισιόδοξοι, μιλάνε για ένα πλούσιο μπουκέτο επιλογών που νοστιμίζει τη ζωή της νυχτερινής πρωτεύουσας. Η νεοσύστατη ομάδα ΠΩΡΩΣΗ φιλοδοξεί να φέρει σε αυτό το πλαίσιο τις δικές της εκλεκτικές επιλογές και ως τώρα φαίνεται να τα καταφέρνει. Ο Μάριος Μπουμπής, μέλος της ομάδας Arte Fiasco και νυν εμπνευστής της ΠΩΡΩΣΗΣ, απαντά στις γεμάτες περιέργεια ερωτήσεις μας.

(εικόνα εξωφύλλου: Petra Polc)

Καλώς ήρθατε στο Lung! Πώς ωρίμασε η ιδέα της Πώρωσης ώστε να φτάσει στην υλοποίηση και τα πρώτα bookings;

Από το 2022 και έπειτα σκεφτόμουν κατά καιρούς ότι μου έλειπε η διοργάνωση συναυλιών από την ζωή μου. Σταδιακά οι σκέψεις γίνονταν πιο συχνές και πιο έντονες. Μέχρι που μία ημέρα ξύπνησα αποφασισμένος ότι θα το ξανακάνω, ακόμα και έτσι ως προσωπικό project. Αυτό συνέβη την επόμενη ημέρα της ειδικής προβολής της ταινίας Pavements που διοργανώσαμε με τους Arte Fiasco τον περασμένο Μάιο στον κινηματογράφο ΑΣΤΟΡ. Τότε ήταν που ένιωσα ένα συναίσθημα απερίγραπτο, το οποίο ήταν αυτό ακριβώς που μου έλειπε όλα αυτά τα χρόνια. Μάλλον ήταν πώρωση… Με αυτή την αφορμή λοιπόν ήταν πλέον ξεκάθαρο ότι ήθελα να το κυνηγήσω ξανά.

– Το όνομα και μόνο του εγχειρήματος σίγουρα τραβάει την προσοχή. Ποιο ήταν το σκεπτικό πίσω από αυτό;

Η κεντρική ιδέα είναι σταθερά η ίδια. Να εμφανίζονται στην Αθήνα καλλιτέχνες που αγαπάμε και μας ενθουσιάζουν σε συναυλίες που το κοινό θα θυμάται για χρόνια. Καλλιτέχνες που πιθανότατα δεν θα έβρισκαν τον δρόμο για την Αθήνα. Στόχος είναι η δημιουργία μίας αισθητικής και μίας ταυτότητας τελείως διαφορετικής από την πεπατημένη που χτίζεται με φαντασία, ελευθερία, ένστικτο και εσκεμμένη άγνοια κινδύνου. Ο σκοπός δεν είναι βιοποριστικός, αλλά η βιωσιμότητα του project στο πέρασμα των χρόνων και η βελτίωση με σταθερό κοινό παρονομαστή ένα πολύ καλό value for money για τον θεατή. Φυσικά στόχος είναι και η επαναφορά της λέξης “πώρωση” με βιωματικό τρόπο στο λεξιλόγιο και στην (συναυλιακή) ζωή μας. Αυτό είναι κάτι που έχει χαθεί εδώ και πολλά χρόνια μάλλον. Επίσης, η επιστροφή του τρόπου που ακούμε μουσική σε κάτι πιο ανθρώπινο και ουσιαστικό. Σε αυτό το ακραίο περιβάλλον διάσπασης προτείνουμε μουσική που αξίζει την προσοχή του ακροατή γιατί ανταμείβει και προσφέρει απόλαυση, αρκεί να υπάρχει η διάθεση αφιέρωσης χρόνου. Αυτό που με ενδιαφέρει πρώτα από όλα είναι το κοινό να μπαίνει στην διαδικασία να ακούει τι φέρνει η «Πώρωση» με μία διάθεση εξερεύνησης.

– Αυτή την στιγμή το πρόγραμμα των συναυλιών στην πρωτεύουσα φαίνεται ήδη αρκετά γεμάτο. Έχουμε γίνει όντως “Λονδίνο”; Ποιο κενό φιλοδοξεί να καλύψει η Πώρωση;

Λονδίνο, Άμστερνταμ ή Βερολίνο δεν θα γίνουμε ποτέ και ούτε υπάρχει λόγος. Ίσως έχουμε ξεχάσει που ακριβώς θέλουμε να πάμε. Τηρουμένων πάντως των αναλογιών, ισχύει στο έπακρο ότι η Αθήνα είναι γεμάτη από συναυλίες στα όρια του κορεσμού. Η χειροπιαστή έλλειψη που ένιωσα και καλύπτει η Πώρωση είναι η διοργάνωση συναυλιών που με ενθουσιάζουν και με κάνουν να ανυπομονώ. Προσπαθώ να φέρνω στην Αθήνα σχήματα που με την ανακοίνωσή τους θα έκλεινα εισιτήριο την ίδια ημέρα. Αυτό μάλλον μοιάζει κάπως niche, όλα όμως από κάπου ξεκινούν, από την κάλυψη ενός μικρού κενού. Ακόμη κι αν είναι κάτι τόσο αόριστα προσωπικό.

– Το πρώτο live που διοργανώθηκε από την «Πώρωση» είναι αυτό των Sarah Davachi και Kara-Lis Coverdale στις 7 Οκτωβρίου στην κεντρική σκηνή του Gazarte. Υπάρχει κάποια συμβολισμός πίσω από την επιλογή αυτή;

Ήταν ίσως μία παράδοξη επιλογή μουσικών ειδών με βάση την πορεία μου μέχρι τώρα ως ακροατής και διοργανωτής. Minimal experimental μουσική ξεκίνησα να ακούω μέσα στην πανδημία λόγω περισσότερου ελεύθερου χρόνου. Η Sarah και η Kara-Lis ήταν όμως από τις καλλιτέχνιδες που συνέχισα να παρακολουθώ στενά ακόμα και όταν επιστρέψαμε στους κανονικούς μας ρυθμούς. Αν υπήρχε κάποιος συμβολισμός ίσως ήταν η δημιουργία χώρου για το απρόσμενο, πέρα από την post-punk πεπατημένη σε ένα ευρύ φάσμα ακουσμάτων.

– Θα θέλατε να μας δώσετε μερικές πληροφορίες για τα επόμενα live που έχετε σχεδιάσει;

• Το Σάββατο 10 Ιανουαρίου οι Decius στο AN club: Ένα εκρηκτικό ηλεκτρονικό χορευτικό live με ένα απίστευτο συνδυασμό acid house, detroit techno, post-punk, 80s στυλ και τις ευλογίες του Iggy Pop. Opening Acts: Modern Ruin + Degear0001
• Την Πέμπτη 2 Απριλίου το Eraserhead Xiu Xiu στον Κινηματογράφο Δαναό: Κάτι πραγματικά απερίγραπτο που σε κάθε συναυλία είναι διαφορετικό. Ό,τι πιο πρωτοποριακό και avant-garde έχουν κάνει ποτέ οι Xiu Xiu. Μία ειδική προβολή ενός video art έργου που δημιούργησε το συγκρότημα ως φόρο τιμής για το Eraserhead ειδικότερα και τον David Lynch γενικότερα συνοδεία live πειραματικής αυτοσχεδιαστικής μουσικής με «μουσικά όργανα» πέρα από τα συνηθισμένα.
• Το Σάββατο 25 Απριλίου ο Steve Gunn (venue TBA): Ένας από τους καλύτερους σύγχρονους indie-folk Αμερικανούς singer songwriters θα παρουσιάσει το νέο του δίσκο «Daylight Daylight» και ένα mini best of της μεγάλης δισκογραφίας του. Opening Act: 33 Lovers
• Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου ο Oren Ambarchi (venue TBA): Ένας μουσικός-θρύλος της minimal experimental σκηνής, που έχει επισκεφθεί την Αθήνα αρκετές φορές ως μέλος διαφόρων σχημάτων, θα παρουσιάσει για πρώτη φορά την πραγματικά εκπληκτική μουσική του. Opening Acts: Tropical Geometry + Savvas Metaxas

– Βλέπουμε πως στη νυχτερινή Αθήνα δεν πέφτει καρφίτσα, ειδικά Παρασκευές και Σάββατα. Το αθηναϊκό κοινό τη σημερινή ημέρα νιώθετε πως διασκεδάζει πραγματικά;

Το αν και πως κάποιος διασκεδάζει πραγματικά είναι προσωπική υπόθεση. Όμως έχει σημασία να διαχωρίσουμε την «διασκέδαση» από την «ψυχαγωγία». Η «Πώρωση» δίνει έμφαση στην ψυχαγωγία ως κάτι πιο ολοκληρωμένο και αξιομνημόνευτο.

– Η Arte Fiasco αποτέλεσε ένα αξιοπρόσεκτο κεφάλαιο στο βιβλίο των εναλλακτικών μουσικών προτάσεων, αλλά έχει σταματήσει εδώ και αρκετό καιρό την δραστηριότητά της. Με την απόσταση των τόσων πλέον χρόνων, μπορείτε να μας κάνετε έναν απολογισμό και μια αποτίμηση των πεπραγμένων σας και του αντίκτυπου που άφησε σε σας και στα συναυλιακά πράγματα της χώρας;

Με την Arte Fiasco ξεκινήσαμε το 2010 και μέχρι το 2019 διοργανώσαμε περίπου 70 συναυλίες στην Αθήνα. Μεταξύ άλλων σχημάτων Future Islands, Ty Segall, Thee Oh Sees, J Mascis, Lee Ranaldo, Parquet Courts, Angel Olsen, Dirty Beaches, Crystal Stilts, Beach Fossils τα περισσότερα στο ξεκίνημα της καριέρας τους. Ήταν μία πολύ πυκνή και έντονα δημιουργική περίοδος που ξεκίνησε με ενθουσιασμό και διάθεση εξερεύνησης από φίλους οι οποίοι δεν είχαν απολύτως καμία σχέση με το «άθλημα». Σκοπός ήταν η διοργάνωση συναυλιών με φρέσκα ονόματα «τώρα που συμβαίνει». Επιστρέψαμε σε πολύ πιο μικρή κλίμακα τον Μάιο του 2025 – μετά από ένα κενό 6 ετών – με την διοργάνωση 2 ειδικών προβολών με μουσικό θέμα, των ταινιών Pavements και Goodbye Horses: The many lives of Q Lazzarus. Το αποτύπωμα που έχει αφήσει στους άμεσα εμπλεκόμενους θέλω να πιστεύω ότι είναι μεγάλο και θετικό. Τον αντίκτυπο στα συναυλιακά πράγματα της χώρας θα τον δείξει η ιστορία ως ανάμνηση. Το μέλλον θα δείξει αν θα υπάρξει συνέχεια σε αυτό το project.

– Υπάρχουν κάποιες νεότερες συνθήκες που βλέπετε πως θα απαιτήσουν από εσάς μια ιδιαίτερη προσοχή σε σχέση με το παρελθόν;

Ρομαντικά μιλώντας, εξακολουθώ να πιστεύω ότι το Α και το Ω παραμένει το ένστικτο και το αισθητικό κριτήριο της επιλογής των καλλιτεχνών. Ρεαλιστικά, χρειάζεται περισσότερη προσοχή σε θέματα προώθησης και επικοινωνίας από την στιγμή που ο «θόρυβος» και η διάσπαση της προσοχής του κοινού έχει φτάσει σε ακραία επίπεδα, ενώ παράλληλα τα social media έχουν σαφώς περισσότερη ισχύ από όση θα θέλαμε ή φανταζόμασταν. Επίσης ιδιαίτερα tricky είναι και το γεγονός ότι από το μακρινό 2010 έχει αλλάξει ο τρόπος που ο κόσμος ακούει ή ενημερώνεται για την μουσική.

– Ποιος είναι ο απώτερος στόχος της Πώρωσης; Αυτός που αν επιτευχθεί θα είστε πανευτυχής και πλήρης;

Άμεσος στόχος είναι η βιωσιμότητα χωρίς εκπτώσεις σε ποιοτικό επίπεδο. Το να μπορώ να συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπώ για πολλά χρόνια. Απώτερος στόχος είναι η δημιουργία μίας αισθητικής ταυτότητας για την οποία το κοινό θα μπαίνει πάντα στην διαδικασία να ακούσει προσεκτικά την μουσική και να κρίνει αν του κάνει κλικ, ακόμη και αν δεν γνωρίζει εκ πρώτης όψεως τα σχήματα. Η ευτυχία και η πληρότητα μέσα από την «Πώρωση» μπορεί να έρθει μέσα από την ελευθερία, το ρίσκο, την τόλμη, τις ανοιχτές κεραίες και το ένστικτο. Τα συστατικά δηλαδή μίας αξέχαστης συναυλιακής εμπειρίας που δημιουργεί ένα πραγματικά απερίγραπτο συναίσθημα. Την πώρωση…

Επόμενα ραντεβού με την Πώρωση:

Σάββατο 10 Ιανουαρίου: Decius + Modern Ruin + Degear0001 @ AN club

Πέμπτη 2 Απριλίου: Eraserhead Xiu Xiu @ Κινηματογράφος Δαναός

Κυριακή 26 Απριλίου: Steve Gunn @ Ίλιον Plus

Κυριακή 18 Οκτωβρίου: Oren Ambarchi + Tropical Geometry + Savvas Metaxas @ ΠΛΥΦΑ