Συνέντευξη Μόνομπλοκ: Ο ήχος μας είναι αυτός που προκύπτει όταν δεν προσπαθούμε να ακουστούμε ως κάτι συγκεκριμένο.

Μας αρέσει βεβαίως να μιλάμε με γνωστές και καθιερωμένες μπάντες που αγαπάμε και μας δίνουν σοβαρά πατήματα για ενδιαφέρουσες ερωτήσεις με την διαχρονική πορεία τους, αλλά ίσως λίγο παραπάνω μας ιντριγκάρει όταν απευθυνόμαστε σε ένα νέο συγκρότημα που έχει διάθεση και προοπτική. Οι Μόνομπλοκ φαίνονται να ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία όπως δείχνει το πρώτο τους ΕΡ. Η συμμετοχή τους στα εικοσάχρονα του New Long Fest έδωσε μία επιπρόσθετη αφορμή. Και μας τα λένε πολύ ωραία. Κοπιάστε.

Γεια χαρά! Ως νέα μπάντα που είστε, θα πρέπει να σας μάθουμε καλύτερα, οπότε ακολουθούν σχετικές ερωτήσεις. Διαβάζουμε στο δελτίο τύπου πως ως άτομα συμμετείχατε/συμμετέχετε σε διάφορα μουσικά σχήματα πριν τους Μόνομπλοκ. Ποια ανάγκη σας έφερε τόσο κοντά ώστε να φτιάξετε ένα σχήμα μαζί;

Με μέσο όρο ηλικίας τα 32 στην μπάντα, όλα τα άτομα στη μπάντα προσπαθούμε να καλύψουμε αυτήν την ανάγκη τουλάχιστον 15 χρόνια τώρα – είναι αρκετά σύνθετο να την περιγράψουμε, αφού έχει μεταλλαχθεί μες στα χρόνια. Κάπως όταν ανατριχιάζεις την ώρα που τραγουδάς κάτι που νιώθεις κάποια ταύτιση; Η σωματική κόπωση μετά από ένα σετ ή οι ταλαιπωρημένες φωνητικές χορδές που σκάνε σαν κάθαρση; Η ομορφιά του να είσαι – κυριολεκτικά και μη – ‘συγχρονισμένος/η’ με τα άλλα μέλη ενός σχήματος; Ευτυχώς ούτε ταυτοτικό είναι, ούτε υπηρετούμε κάποιον φασεϊσμό, νομίζουμε ότι είναι σαφές αυτό. Έχοντας κάνει μόλις 3 συναυλίες αυτή τη στιγμή, ελπίζουμε να μας δοθεί και η δυνατότητα να συμβάλλουμε σε καλούς σκοπούς με τη μουσική μας σε διαφορετικά πλαίσια, σε αυτό είμαστε επίσης όλα τα μέλη μαζί, σαν να θέλουμε να βάλουμε το λιθαράκι μας κόντρα στο χάος που βιώνουμε καθημερινά όλες/οι.

Το όνομά σας παραπέμπει μεταφορικά σε μια κατάσταση πιο “κλειστή” και μονοδιάστατη από αυτό που ακούγεται στο ΕΡ σας. Πώς έγινε η επιλογή του για να χαρακτηρίσει την μπάντα σας;

Μια φθηνή πλαστική καρέκλα που έχει ήδη κορεστεί ως εικονογραφία της τοπικής ποπ κουλτούρας θα ήταν η πρώτη αφορμή, αλλά η ίδια λέξη μετά άρπαξε από παντού νοήματα, σαν δυνατότητα συνδυασμού ετερόκλητων στοιχείων, σαν το αποτέλεσμα συμπίεσης από εξωτερικές δυνάμεις. Όπως μαζευτήκαμε με μαζεμένη ένταση, την βγάζουμε ως ένα κοινό μουσικό σχήμα προς τα έξω.

Σχηματιστήκατε το ‘25 και ένα χρόνο μετά έχετε ήδη μία (ψηφιακή) κυκλοφορία (Εκτός Τόπου 1) ενώ έχετε δώσει και κάποιες συναυλίες. Λέτε πως θα ακολουθήσει και Εκτός Τόπου 2 σύντομα. Πόσο ίδιο ή διαφορετικό θα είναι από το 1;

Το ‘εκτός τόπου 1’ είναι ένα EP για την άνοιξη και το καλοκαίρι, ενώ το ‘εκτός τόπου 2’ θα είναι ένα ημερολόγιο του φθινοπώρου και του χειμώνα, άλλα 5 κομμάτια που ψάχνουν τι περίσσεψε από πιο βαριές καταστάσεις. Μουσικά κάνει ένα βήμα προς τα τέλη των ’90s αλλά, όπως ισχύει και για το 1ο, αυτό δεν έγινε συνειδητά ούτε στυλιζαρίζεται με κάποιον σχετικό τρόπο.

Στη σύντομη συστατική επιστολή σας (το ΕΡ δηλαδή), συμπυκνώνετε επιρροές από math rock, punk, indie και άλλα που πιθανώς διαφεύγουν της προσοχής μας. Πώς θα περιγράφατε εσείς τον ήχο σας;

Έχουμε τριβή με όλα τα παραπάνω είδη μουσικής με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο. Ο ήχος μας είναι αυτός που προκύπτει όταν δεν προσπαθούμε να ακουστούμε ως κάτι συγκεκριμένο, αφήνοντας να βγουν όλες οι επιρροές μας ταυτόχρονα. Δεν πιάνουμε όργανο και λέμε “ας παίξω μία 00s αλληλουχία συγχορδιών” ούτε “ένα ριφάκι σε ύφος Fugazi”. Γράφουμε 5 κομμάτια και λέμε “ρε συ, αυτό είναι σαν αυτό και αυτό και αυτό” και ελπίζουμε να είναι κάπως συνεκτικό. 🙂 Μετά λέμε “ίντι-πανκ, ίσως ίμο” και πιστεύουμε ότι καλύπτουμε την ερώτηση.

Πώς και έχετε επιλέξει τον ελληνικό στίχο για να εκφραστείτε αντί του (συνήθους) αγγλικού;

Ενώ τον αγαπήσαμε και τον δουλέψαμε τον αγγλικό στίχο σε προηγούμενα σχήματα, ενώ υπηρετήσαμε τα ακούσματά μας χωρίς να περιοριζόμαστε σε ανακύκλωση πιασάρικων εκφράσεων, συνειδητοποιήσαμε ότι, ακόμα και αν ανοίγαμε την καρδιά μας στα αγγλικά, το κάναμε από μία θέση ασφάλειας – ένα πέπλο μετάφρασης προστάτευε κάθε εξομολόγηση. Ωριμάζοντας, διώξαμε το πέπλο και είπαμε να εκτεθούμε κανονικά. Ναρκοπέδιο η ελληνική γλώσσα, γεμάτη εντεχνοράντομ παγίδες, αλλά νομίζουμε φτάσαμε στην άλλη μεριά αρτιμελείς προς το παρόν.

Από τις μπάντες που αναφέρονται στο ΔΤ, υποθέτω με αρκετή ασφάλεια ότι ζείτε και κινείστε μεταξύ πρωτεύουσας και συμπρωτεύουσας. Πώς σας εμπνέουν οι συνθήκες της ζωής σας στη μουσική και τον τρόπο γραφής σας;

Είναι το συγκείμενο για κάθε στιγμή έντασης που γίνεται μουσική μετά. Μπορεί σε κάποια πιο περιφερειακή πόλη να γράφαμε πιο ήρεμα πράγματα, μπορεί και πιο έντονα. Σίγουρα οι δυνάμεις πίεσης στις μεγάλες πόλεις διαβάζονται πιο έντονα, έχουν περισσότερα θύματα, συσσωρεύουν θραύσματα και αποβάλλουν ό,τι περισσεύει χωρίς δεύτερη σκέψη. Σε μία πιο κλειστή κοινωνία μπορεί να γράφαμε για μικρο-κοινωνικές πιέσεις, για συγκαλύψεις βίαιων συμπεριφορών, για το όνειρο για διαφυγή κτλ.

– Συναυλιακά, συμμετέχετε στο πολύ δυνατό lineup του φετινού New Long Fest. Ποια είναι η εμπειρία σας από τις προηγούμενες εκδόσεις του φεστιβάλ και ποιες είναι οι προσδοκίες σας από τη συμμετοχή σας φέτος;

Είναι κάτι σημεία σε αυτή τη γη που λες “ρε συ, πώς θα ήταν εδώ να στήσουμε ένα δυο stages και να μαζέψουμε τα καλύτερα παιδιά να βλέπουμε μπάντες όλη μέρα;”. Ε, αυτό ειπώθηκε πριν 20 χρόνια για το Πολιτιστικό & Αθλητικό Πάρκο Νέας Μάκρης, έχουμε πάει σίγουρα στα μισά NLF έκτοτε και θεωρούμε ότι είναι από τους θεσμούς που πρέπει μόνο να μεγαλώνουν. Κατά τα άλλα, πάμε να πάρουμε λίγο ήλιο, να κάνουμε λίγο θόρυβο και να περάσουμε καλά με φίλους/ες από τις άλλες μπάντες της ημέρας.

Ποια υπολογίζετε να είναι τα επόμενα βήματά σας μετά το φεστιβάλ;

Ηχογραφούμε σταδιακά το ‘εκτός τόπου 2’, ξεκινάμε να στήνουμε ένα δεύτερο κλιπ για το δεύτερο EP, μετά από την υπέροχη δουλειά που έκανε για το ‘Ανάμεσα’ ο φίλος Γιώργος Γκουνέζος, κλείνουμε ήδη συναυλίες για το φθινόπωρο και θέλουμε να βρούμε χρόνο να γράψουμε και κάποια καινούργια κομμάτια πάνω σε ιδέες που κάνουν απρόσμενες εμφανίσεις το τελευταίο διάστημα. Γεμάτο πρόγραμμα θα πούμε.

Τελευταία ερώτηση: Πώς φαντάζεστε τη ζωή χωρίς κτίρια και χωρίς μουσική;

Υπάρχει μια σκωτσέζικη μπάντα που στήθηκε το 1999, λέγεται ‘Life without buildings’ και κάνει reunion φέτος μετά από 24 χρόνια. Το άλμπουμ της με τίτλο Any Other City’ (2001) είναι μοναδικό – και ποιοτικά και ποσοτικά. Μένει να σχεδιάσουμε ένα κτίριο που να λέγεται ‘Η ζωή χωρίς μουσική’, να το αφήσουμε εγκαταλελειμμένο για 24 χρόνια και να το επισκεφθούμε τότε. Τότε θα απαντήσουμε και αυτήν την ερώτηση τεκμηριωμένα.

Ερωτήσεις: Μιχάλης Κουρής